« تحف العقول » « 1 » ؛ و در « وسآئل الشّيعة » « 2 » از شيخ صدوق مىباشد . گرچه در الفاظ اين حديث مختصر اختلافى وجود دارد ليكن در معنى با يكديگر اختلافى ندارند . و ما اين روايت را در اينجا طبق الفاظ وارده در كتاب « خصال » مىآوريم : استدلال به « حديث رفع » در تنجّز تكليف در صورت علم و قدرت شيخ صدوق گويد : حديث كرد ما را محمّد بن أحمد « 3 » بن يحيى عطّار از سعد بن عبد الله از يعقوب بن يزيد از حمّاد بن عيسى از حريز بن عبد الله از حضرت إمام جعفر صادق عليه السّلام كه گفت : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرموده است : رُفِعَ عَنْ أُمَّتِى تِسْعَةٌ : الْخَطَأُ وَ النِّسْيَانُ وَ مَا أُكْرِهُوا عَلَيْهِ وَ مَا لَا يَعْلَمُونَ وَ مَا لَا يُطِيقُونَ وَ مَا اضْطُرُّوا إلَيْهِ وَ الْحَسَدُ وَ الطِّيَرَةُ وَ التَّفَكُّرُ فِى الْوَسْوَسَةِ فِى الْخَلْقِ مَا لَمْ يَنْطِقْ بِشَفَةٍ . « از امّت من مؤاخذه و عذاب دربارهء نه چيز برداشته شده است : اوّل : كارهائى را كه از روى خطا بجا مىآورند و در عمل به آن تعمّدى ندارند و از روى قصد نمىكنند . دوّم : كارهائى را كه از روى فراموشى و نسيان بجا مىآورند و در حال توجّه و يادآورى نيستند .

--> ( 1 ) - « تحف العقول » ص 50 ( 2 ) - « وسائل » كتاب الصّلاة ، ج 1 ، ص 516 ، از طبع أمير بهادر ، بابُ عدمِ بُطلانِ الصّلاةِ بِتركِ شَىءٍ من الواجباتِ سهوًا أو نسياناً أو جهلًا أو عجزاً عنه أو خَوفاً أو إكراهًا عَدا ما استُثنِىَ بِالنَّصّ ( 3 ) - ضبط صحيح « احمد بن محمّد » است ، چنان كه « وسائل الشّيعة » هم كه از « خصال » نقل نموده به همين صورت ضبط كرده است .